“Ek is redelik seker ons het waarskynlik die beste weermag ter wêreld gehad.”
Die beëindiging van die Grensoorlog word herdenk en genl. Jannie Geldenhuys, 'n voormalige SA Weermaghoof, sal 'n lesing oor die slag van Cassinga lewer.
"Ons het eers later gehoor dat hy 'n weduwee-moeder se enigste seun is."
Smokkel-foto's van Grensoorlog.
Ek is in die herfs van 1982 grens toe as mediese offisier en het my Ashai Pentax-kamera saam gesmokkel om kliniese fotos te neem.
"Ek is 26 jaar oud, en wat ek weet van die Grensoorlog is maar min. My pa was daar gewees...ek het altyd geweet dat wat daar gebeur het 'n swaar las op sy skouers was."
"Migs bom ons weer...Ons maak kontak met die vyandelike brigade...die brigade word uitgewis. Een van my vriende word doodgeskiet deur een van ons eie troepe...."
Beeld en 'n museum wil saamspan om ’n foto-uitstalling van die Grensoorlog te hou.
Met die lees van Johan van Aarde se vertelling van hoe Nick 'n landmyn afgetrap het met sy perd, het vele herhinneringe weer teruggekom.
Hierdie is ’n gedig wat ek geskryf het oor my diensplig tydens die “onluste” in die vroeë tagtigerjare in Vanderbijlpark.
"Ek wil my storie met die land deel, want my man leef nie meer om dit self te doen nie."
Maar, soos wat die polisie destyds funksioneer het in die afwesigheid van sielkundiges, het hulle seker gemaak dat drank teen minimum pryse beskikbaar was. Ons kon dus ons sielkundige letsels verdoof met drank.
Ons het 'n verharde, bitter, ondankbare, liefdelose kwaai pa teruggekry.
|
DIEP IN ANGOLA
Links is 2e lt. Marius Scheepers, 32 Bataljon se seintroep-bevelvoerder, en langs hom 2e. lt. Brand van Dyk, 'n 32-pelotonbevelvoerder. Volgens Scheepers is die foto diep in Angola in die middel van 1983 geneem. Stuur jou foto's na mystorie@beeld.com
Al die foto's
Die uiteinde is dat my ore beskadig is. Dit het my lewe se rigting verander en my selfvertroue ontneem.
Wat ons ook nie uit die oog moet verloor nie, is die wat nog die oorlog hierbinne veg.
Rundu, in destydse Suidwes-Afrika, en ons was die laaste groep wat nog twee jaar verpligte diens gedoen het.
"...ek onthou hoe ons manne van daardie radio-hut weggedrentel het en 'n plekkie gesoek het om stil te word en vir julle te bid." 'Maak nie saak hoe groot jy is'.
"Die foto’s van Brug 14 het my hart warm laat klop en het ek gewonder waar al daardie jongmanne van destyds is." Kyk na foto's. Nog grensoorlog-verhale.
'n Boek oor die polisiemanne se bosoorlog-stories, hul lief en leed en letsels, hulle wat geliefdes verloor het, is wat nou geskryf moet word sodat die stories nie verlore gaan nie.
Ek het elf maande in 1978 tot 1980 in Ovamboland deurgebring as voetsoldaat; ’n tipiese skutter Snoeks.
Dan volg vier en 'n half maande se doen sonder dink. Patrollie na patrollie, klaarstaan, konvooie, bang wees sonder om dit te wys en die verveeldheid.
|
