Druk artikel   E-pos storie aan 'n vriend

Tot ’n bietjie meer as ’n maand gelede was ek nog erg skepties oor ons bevoegdheid om ’n skouspel soos die Wêreldbeker-sokkertoernooi in 2010 aan te bied. Op pad terug van Nieuwoudtville se blommekyk het ek bedenkinge oor my pessimisme gehad.

Tussen Upington en Kuruman, in die middel van nêrens, het ons op ’n skouspel afgekom wat enige tyd net so kleurryk was soos Namakwaland se blomme.

Ongelukkig was my kamera se batterytjie toe al pap gebruik op die blomme en kon ek nie ’n foto van Boytjie en sy Ballarien (ballerina?) neem nie.

Boytjie se drome draai om die Wêreldbeker.

“Nei, menie, Ballarien en ekke oefen ma’ so bietjie ommie World Cup te ga’ kyk!”

Onder begeleiding van sy vlaggeverfde olieblikkitaar het hy vir ons Nkosi Sikelel’ iAfrika gesing. Ek het probeer saamsing, maar tot my skaamte – en sy vermaak – het hy agtergekom dat ek nie die woorde ken nie. Beleefd het hy oorgeslaan na Hie’ kommie Bokke.

Dit was nie die tyd of plek om te praat oor infrastruktuur en misdaad nie.

Oor sokker kon ek weens my gebrek aan kennis ook nie gesels nie.

Maar wat saak maak is hierdie ou se entoesiasme oor iets wat hy heel waarskynlik net oor die radio sal kan volg.

En ek, hier in die sogenaamde beskawing, sit alles rustig en kritiseer. Ek voel skaam oor die nyd waarmee ek hulle gekritiseer het.

Ek is skaam oor die kere wat ek heimlik gewens het die hele spul stort in duie.

Ek voel sleg omdat ek nie saam met Boytjie die volkslied kon sing nie.

Die ergste was toe ek op die internet moes soek vir ’n foto van die landsvlag om ’n skildery van dié toneel te maak! Dan noem ek myself ’n Suid Afrikaner!

Nee wat! Vorentoe sal ek die skouspel grootoog gadeslaan soos die bokkie oorkant die pad of applous gee soos wat die twee meerkatjies blykbaar doen.

En as ek nie iets positiefs kan bydra nie, sal ek stilbly.

Die feit is dat niemand baat gaan vind as die toernooi misluk nie.

Laat ons nou maar positief wees soos Boytjie en sy Ballarien!