Druk artikel   E-pos storie aan 'n vriend

Mnr.Tony Ehrenreich, provinsiale sekretaris van Cosatu, se “sterk” uitlatings (Rapport, 14 Januarie 2006) het betrekking.

Miskien sal dit goed wees as mnr. Ehrenreich ’n blaadjie neem uit die boek van Muhammad Yunus, Nobelpryswenner vir vrede in 2006.

Toe daar in 1974 hongersnood in Bangladesj geheers het, het prof. Yunus na die armste van die armes in sy dorp gegaan en ’n lys van 42 van die haglikste gevalle gemaak.

Hy het bevind dat die totale skuld van die 42 slegs $27 was. Ek raai sowat R40 vir daardie tyd.

Yunus het volgens sy lys die verskuldigde bedrae aan die betrokke armes geleen met die enigste voorwaarde dat die leners op hul werk moet konsentreer en dat hulle die geld moet terugbetaal wanneer hulle kan.

Hierdie ervaring het daartoe gelei dat Yunus die Grameenbank van Bangladesj, mede-ontvanger van die Nobelprys, gestig het.

Nou, meer as dertig jaar later, is 58% van die arm Grameenleners vry van armoede.

Volgens Yunus hoop hulle om die armoede teen 2015 te halveer; let wel, ’n volle 41 jaar nadat Yunus met sy inisiatief begin het.

As kommersiële boer in Suid-Afrika, wil ek, ter illustrasie van wat duisende boere op een of ander manier saam met hul werkers doen, graag die volgende uit persoonlike ervaring aanhaal: Drie jaar gelede het ek en my plaaswerkers besef dit is onwaarskynlik dat iemand anders, of die regering, ons van armoede sal of kan verlos.

Sedert daardie dag, in Januarie 2004, het al die permanente plaaswerkers by my boerdery toegewyde en entoesiastiese spaarders geword.

Hulle is nog “arm”, maar hulle woon in redelike huise, met skoon, lopende water en elektrisiteit.

Hulle het ook almal verlede jaar aandele in Naspers se Welkom Yizani-skema gekoop en kontant daarvoor betaal.

Met hul opgehoopte spaargeld beplan sommige van hulle om reeds vanjaar, op klein skaal, op die JSE te begin belê.

Armoedeverligting is ’n moeisame en stadige proses, en ek stel voor dat almal tot die stryd teen armoede toetree, ook, en veral, die armes …

As elkeen wat nog kán werk selfs net ’n klein werkie kry, haal ons dalk ’n ekonomiese groeikoers van 10%, soos die Chinese al jare doen.