Druk artikel   E-pos storie aan 'n vriend

Mnr. Johan Steyn, sy vrou, Heyla, en Willem se boetie en sussie, Herman en Rénsche, Donderdag by sy begrafnis op hul plaas, Vlakpan. (Foto: Doug Lee)

Delareyville

Die 12-jarige woelwater wat vroeg verlede Sondagoggend dood is, ure nadat hy tussen twee trekkers vasgepen is, het sy laaste oggend begin met die klipharde klank van Nicholis Louw se liedjie Vergeet en vergewe.

Vir sy ouers, mnr. Johan en mev. Heyla Steyn, het Willem, hul jongste seun, verlede Saterdagoggend soveel dinge gedoen wat hy nie van nature doen nie dat dit nou vir hulle berusting bring.

Hy het vir sy ma gaan tee maak en sy geliefde hase en voëls gaan kosgee – sonder om teë te praat.

Toe sy pa van die dorp af terugkeer na hul plaas, Vlakpan, in die Delareyville-distrik in Noordwes, het Willem en sy ouer broer Herman hul pa gaan help om ’n trekker reg te maak.

Johan het ’n sleepketting aan die stukkende trekker vasgemaak en Willem moes die ketting aan die ander trekker vasmaak wat ’n werker neus eerste nadergetrek het.

Die trekker moes aan die brand getrek word.

Dit is Johan se grootste verwyt. “Ek het omgedraai om op die ander trekker te klim. Hoekom het ek drie, vier sekondes lank my rug op Willem gedraai?”

Herman het gesien hoe die trekker stadig nader kom en hoe die momentum dit vorentoe ruk en Willem tussen die twee trekkers se neuse vaspen.

Johan was op die ander trekker en het omgekyk. “Willem het gesê: ‘Pappa, help my. Ek kan nie loop nie.’

“Hy het so drie sprongetjies gegee en toe gesê ons moet hom hospitaal toe vat.”

Sy vrou het hulle langs die pad gekry en hulle het Klerksdorp toe gejaag. Heyla onthou elke woord wat haar kind gesê het.

“Hy het gepraat van sy beentjie en magie wat seer is. En toe sê hy: ‘Mamma, ek wil na liewe Jesus gaan.’

“Ek het gesê hy moet bid dat liewe Jesus hom gesond maak. Hy het vir Herman gesê: ‘Boetie, soen my.’

“En net voordat hy in die hospitaalteater ingestoot is, het hy na my gedraai: ‘Mamma, ek gaan na Jesus toe.’ ”

Willem het te veel bloed verloor omdat twee slagare in sy been af was en teen middernag het sy hart gaan staan.

Dokters het gespook om sy hart weer aan die klop te kry, maar teen sesuur Sondagoggend is hy breindood verklaar.

Donderdag het meer as 400 mense die skuur op die plaas volgepak vir sy begrafnis. Sy ouer suster Rensché het moedig die bedankings gedoen: “Dit was so vinnig en hy was só klein.”

En Willem se gunstelingliedjie, Vergeet en vergewe, is weer gespeel.

“Hy was rowwer as die wildtuin,” het Heyla gesê nadat sy haar jongste seun in die voortuin onder groot bome laat begrawe het om naby sy hegte gesin te wees.

Willem, ’n kranige rugbyspeler, sou volgende jaar ’n prefek in gr. 7 gewees het.

Herman het in die begrafnisbrief vir sy boetie geskryf: “Onthou om my voor die hemel se hekke te kom haal as ek doodgaan.”